وزیر دفاع پاکستان می‌گوید که حضور شوروی در افغانستان «اشغال» نبود و پاکستان در جنگ‌های مرتبط با این کشور نه به‌خاطر اسلام، بلکه برای تامین منافع سیاسی و نیاز به حمایت ابرقدرت‌ها وارد عمل شد. او گفت حکومت وقت افغانستان شوروی را دعوت کرد و «اشغال» این کشور، یک روایت امریکایی بود.
وزیر دفاع پاکستان که روز دوشنبه، بیستم دلو در نشست مجلس ملی این کشور سخنرانی می‌کرد، گفت که پاکستان در دو جنگی که در خاک افغانستان رخ داد، به‌هیچ‌وجه از سر عشق به دین یا دفاع از اسلام شرکت نکرد.
او تاکید کرد که هر دو طرف حاکم در آن دوره‌ها به مشروعیت سیاسی و حمایت یک قدرت بزرگ نیاز داشتند و همین موضوع دلیل اصلی ورود پاکستان به این جنگ‌ها بود.
خواجه آصف همچنان گفت که پاکستان برای این جنگ‌ها حتا نصاب تعلیمی خود را تغییر داد و این تغییرات تا امروز نیز جبران نشده است. او افزود که برای پیشبرد این سیاست‌ها، تاریخ بازنویسی شد تا با روایت رسمی جنگ هم‌خوانی پیدا کند.

پاکستان هم هزینه داد و هم کنار گذاشته شد.
به گفته خواجه آصف، پاکستان پس از سال ۱۹۹۹ نیز دوباره برای جلب حمایت امریکا وارد جنگ شد و این کشور به خط مقدم جنگی کشانده شد که به گفته او ماهیت «اجاره‌ای» داشت.
آقای آصف از تصمیم جنرال ضیاءالحق و جنرال پرویز مشرف، رهبران پیشین پاکستان، برای مشارکت در جنگ‌های افغانستان انتقاد کرد. او گفت که پاکستان در این جنگ هم هزینه داد و هم در نهایت کنار گذاشته شد. «ما را مثل دستمال کاغذی استفاده کردند؛ حتی بدتر از دستمال تشناب، و بعد رها کردند.»
وزیر دفاع پاکستان گفت که این «تصمیم اشتباه» باعث شد پاکستان به خط مقدم جنگ تبدیل شود و در نقش کشوری عمل کند که جنگ را به نیابت از دیگران پیش می‌برد.

پاکستان در دو دهه جنگ علیه طالبان و القاعده در افغانستان، یکی از مسیرهای اصلی عبور نیروها و تجهیزات ایتلاف بین‌المللی بود. استفاده از بندر کراچی و مسیرهای زمینی و هوایی برای انتقال محموله‌ها به افغانستان، یکی از مهم‌ترین برگ‌های برنده پاکستان در این جنگ محسوب می‌شد.
با این حال، ایالات متحده در دوره‌های مختلف به‌صورت علنی یا غیرعلنی، پاکستان را متهم می‌کرد که به برخی شبکه‌های شورشی (به‌ویژه شبکه حقانی) پناه داده است. مایک مولن، رییس وقت ستاد مشترک ارتش امریکا، شبکه حقانی را «بازوی استخباراتی» پاکستان خوانده بود.

خواجه آصف گفت تا زمانی که پاکستان به اشتباهات گذشته خود اعتراف نکند، امکان عبور از پیامدهای این سیاست‌ها وجود ندارد. او افزود که جامعه پاکستان نیازی به اثبات هویت دینی خود ندارد و باید به جای جستجوی مشروعیت در بیرون از کشور، بر پیوند با سرزمین و جامعه خود تمرکز کند.
عامل حمله انتحاری اسلام‌آباد در افغانستان آموزش دیده بود
در همین نشست، طارق فضل چودری، وزیر امور پارلمانی پاکستان اظهار داشت که عامل حمله انتحاری اخیر در اسلام‌آباد، باشنده شهر پشاور بود اما در افغانستان آموزش دیده بود. او ادعا کرد که این آموزش‌ها با حمایت هند صورت گرفته و دهلی در تمام این عملیات نقش مستقیم داشته است.

وزیر امور پارلمانی پاکستان تشریح کرد که مهاجم ابتدا بر محافظان امنیتی تیراندازی کرده و سپس با ورود به «امام‌بارگاه»، خود را در داخل مسجد منفجر کرده است. در نتیجه این رویداد ۳۳ نمازگزار کشته شدند که به گفته آقای چودری، بیشتر آنان جوانان بودند.
به گزارش انترنشنال، بر اساس آمار مقامات پاکستان، در این رویداد ۱۵۰ تن دیگر نیز زخم برداشته‌اند. وزیر امور پارلمانی، هویت مهاجم را «یاسر خان» عنوان کرد و افزود که چهار تن دیگر نیز به اتهام همدستی با او بازداشت شده‌اند.

کد (9)

>>>   بطور فشرده این جنگ فزیکی و روانی توسط جنایتکاران معلوم الحال "مولی کراسی" بزرگ (امریکای جنایتکار و چکره هایی زبون اروپایی)، وهابی های انگلیسی و صهیونیسم (که موجودیت شان تنها به دین وابسته است مانند رژیم حریدی طالبچه ها) بوجود آمد.
چرکستان برای سرزیر شدن خردجال (دالر هایی خط طلایی) قاتلان و دزدانی را که از کشور فراری شده بودند گرد آورده و در مسیر راه "جهاد فی دالر جان" قرار دادند و به کمک این اشرار جنایتکار و قاچاقبر مردم و ملت ما را تباه کردند.
همه چیز فنا شد و خاکستر گردید، مچم اگر بهشت خیالی عرب هایی بربر را نصیب شویم!!!!!!!!!
آتش خاوری

>>>   پاکستان گرم بوده نفهمیده حالا تازه به جان خود فهمیده ....از بد بدتر ش کند که افغانستان را به این مصیبت ها دچار ساخته.
آریا از جرمنی

>>>   اعترافات جدید ،خبر تازه نیست .مسوولین و جنرالان پاکستانی بارها به جنایات شان به نحوی از انحا اعتراف کرده اند کتابها نوشته اند و یکی از این کتابها « تلک خرس » میباشد.
اما مشکل اساسی عدم درک قلم بدستان و گویا مورخین ما از این اینگونه اعترافات میباشد...و ما از یک مرحله ای خطرناک و فنا پذیر وارد مرحله ای دگر بازی ها شده ایم و آن چسپیدن به شیوه ها و تفکرات شووینیستی است که جامعه را به سراشیب نابودی کشاند و این طبل هنوز هم با اواز بلند در رسانه ها نواخته می‌شود و بدینترتیب طالبان و پاکستان از وضعیت کنونی به نفع خویش بهره برداری میکنند.
مشکل دگر آن است ، انهاییکه خود را نمایندگان قوم و قبیله و زبان شان معرفی کرده اند و از همین طریق پول هنگفت به جیب زده اند ،افراد فاسد اند برای آنها نه مردم ،نه قوم و نه وطن ارزش دارد ..،آنها صرف زبان پول و قدرت را به هر وسیله ایکه باشد میفهمند...
اعتراف خواجه اصف یک موضوع را صاف و پوست کنده میسازد که افغانستان اشغال نه شده بود بلکه تیوری اشغال افغانستان در قصر سفید ،تل ابیب و ریاض طرح ریزی گردید و برای اجرای پروژه گویا دفاع از اسلام از تمام تروریست‌های های کشور های اسلامی به شمول تنظیم‌های هفت گانه و هشت گانه داخلی استفاده گسترده به عمل آمد. افغانستان کشور مستقل بود و حتی بعد از آمدن نیروی های شوروی ««قرارداد همه جانبه ای پنجم دسامبر 1978 »»بنا بر تقاضای مکرر امین و تره کی ،همچنان کشور آزاد و مستقل بود ... در این جا بحث روی آنکه دولت امین و تره کی چه ماهیت داشتند نیست ،اینرا همه میدانیم ... افغانستان استقلال واقعی خود را بعد استقرار حکومت تنظیم ها در کابل از دست داد زیرا مجددی و ربانی عملا از جانب جامعه ای بین المللی برسمیت شناخته نه شدند بعد از جنگ‌های خونین تنظیمی در کابل و به ادامه ای آن حاکمیت طالبان افغانستان از دست داد و کاملا منزوی گردید و حتی کشور های تمویل کننده ای تروریزم در افغانستان ، از برسمیت شناختن آنها خودداری کرد .اکنون برادران وطنی ما چه جوابی در برابر اطهارات خواجه اصف دارند ...؟؟؟
حقایق کتمان نمیماند ،برای بر ملا شدن حقایق صرف زمان بکار است...پاکستان نمیتواند بدون پرداخت قیمت ،دست و پای شسته ، پا از محکومیت بکشد...و برای ما همه چه تاجیک استیم و چه پشتون وهزاره و بلوچ و ازبیک لازمی است که از خواب غفلت بیدار شویم و افغانستان عزیز را دوباره صاحب شویم. ما باید از فلسطینی های قهرمان بیاموزیم که آنها بخاطر غزه که مساحت آن کم و بیش 360 کیلو متر مربع است ،چگونه در برابر فاشیزم میجنگند و ما دارای کشور زیبا با همه نعمات طبیعی و بزرگی مساحت 2.5 برابر بیشتر از بریتانیا میباشیم ،ولی همچنان ویرانه و عقب مانده باقی مانده ایم ....
وحدت ضامن پیروزی است.
فخر اهنگر

>>>   جرج بوش به ژنرال مشرف زنگ زد و گفت اگر کمک نکند آن قدر بر سرش بمب می ریزد تا به عصر حجر برگردد

>>>   من در همان وقت برایشان گفته بودم که به گفت امریکا نکنید و با امریکا دوستی نکنید که از دوستی کرده با امریکا،دشمنی خوب است.
زیرا دوستی با امریکا به این معنی است که یا همیش از تو درخواست هایی دارد و یا هم ترا ارزش نمیدهد و میگوید که این یک چاپلوس آدم است.
و اگر هم به تمام درخواست هایش پاسخ مثبت دادی و به یک درخواست اش پاسخ منفی دادی،تمام آن درخواست هایی را که به گفتش انجام دادی،نادیده میگیرد.
در دهه هشتاد گفت که از مجاهدین در مقابل شوروی دفاع کنید.کردید.
در دهه نود گفت که طالبان را در مقابل دولت ربانی،بخاطری که با روس ها تماس گرفتند،بغرستید،فرستادید.
در دوهزار و یک امریکا طالبان را متهم به تروریزم کرد و به شما گفت که آنها را از افغانستان خارج کنید،خارج کردید.
بعد از توافقات دوحه دوباره شما را گفت که طالبان را دوباره به افغانستان بفرستید،فرستادید.
حالا باز امریکا میخواهد از رای پاکستان و یا ترکیه و یا قطر و عراق و عربستان و غیره،قوا به ایران بفرستد و ایران را نیز اشغال کند و آخرین منبع نفت خلیج فارس را تحت کنترول بیاورد،اما همه این کشور ها،بشمول پاکستان ،نه میگویند.
حالی دیدید که از دوستی کرده،دشمنی با امریکا خوب است؟
زیرا امریکا یا از دوست همیشه تقاضا داردو اگر یک تقاضا اش را برآورده نکردی،دیگر کمک های گذشته ات،هیچ اهمیتی برایش ندارد و یا هم دیگر برایش ارزش نداری.
اما از دشمن همبش میترسد و همیش در فکر این است که این دشمن را نیز به دوست تبدیل کند و بالای او فرمایشات بدهد و یک روزی که او دیگر به گفت اش نکرد،دیگر او را اهمیت ندهد.
از همه بدتر این است که هر رییس جمهور جدید سیاست خارجی خودش را دارد و بعضی اوقات یک رییس جمهور یک چیز از شما تقاضا میکند و رییس جمهور دیگر ضد آن را تقاضا میکند.
شما نیز یا باید رییس جمهور خود را تغیر بدهید و ضد کار رییس جمهور قبلی تان را بکنید و یا هم در پارلمان اعلان کنید که کار قبلی من درست نبود و حالا کار جدید را انجام میدهم.
بیا و ازی نوده پیوند کن و این بی آبی را کجا ببری؟